Yüreğimden Dökülen İnciler

Songül Mumcu, « gündelik hayatın kırıntıları » gözüyle baktığımız gerçeklerin büyük birer değer olduğunu başarıyla ortaya koyuyor. Hayat acılarıyla, güzellikleriyle akıp giderken onları ağına takıp birer birer topluyor. Bütün şiirlerinde değişmeyen ortak tema ise umut. Songül Mumcu en karamsar tabloyu bile bir umut ışığı yakarak aydınlatmayı başarabiliyor. Onun dizelerinde çocuklar büyüyor, güller açıyor, bulutlar dağılıyor, gökyüzü bütün berraklığıyla ortaya çıkıyor. Yüreğimden Dökülen İnciler, umudun eşliğinde yudumlanacak dizelerden oluşuyor.Ne çok yaralar kapandıDaha da kapanacak biliyorumSen büyüdükçe!Başkalarında değil umutSendeMerhem sende,Şefkat sende,Aşk sende,Ayağının önündeki taşa takılmaKaldır onuYa da atla üzerindenTıpkı çocukluğunda oynadığınSek sek gibiZıpla!Kim karışır?Kim söz söyleyebilirSen izin vermedikçe (Tanıtım Bülteninden)