Uzunkoşu-Anılar

Öğretmenliği kendim seçmiş değilim. Seçme şansım da yoktu. Yatılı birokula girmem önemliydi. Ben okula girdiğimde sekiz kardeşten biriydim.Aile, yatılı olmadıkça tek çocuğu bile okutamazdı. Ama öğretmenliği çoksevdim. Öğretmenlik benim uzun koşumun çıkış noktası oldu. Başadönsem yine bu mesleği seçerim. Benim için öğretmenlik sadece bir geçimkaynağı değil. Düşünsel ve ruhsal dünyamı besleyen en önemli kaynak. Oolmasa örgütçü, yazar, aydın, iyi dost, iyi evlat, iyi kardeş, iyi babaolamazdım. Sonuçta ona çok şey borçluyum. Sendika anlayışımın temeli; eğitimcilikle sendikacılığı birbirine fedaetmeden yürütmek ve bunlar arasında akılcı bir sentez yapmaktır. Ben vearkadaşlarım bu konuda iyi anlaştık. Geçmiş örgütçülüğümüz zamanzaman pedagojiyi ideolojiye feda etmişti. Bizim bu yönelimimiz başka işkollarına da olumlu etkiledi sanırım. Masayı yumruklama yerine aklı vebilgiyi öne çıkardık. Bir de çocukların ve ailelerin haklarının bizimkiniöncelediğini hep aklımızda tuttuk. Çünkü, biz onlar için vardık veçocukların eğitim hakkını, bunun için de öğretmenlerin saygınlığınıkorumayı temel ilke edindik. Aslında sendikanın gücü buna dayanır. Bugün25 milyon öğrenci, bunların en az 50 milyonu bulan aile büyüğüneyaslanmak başarımızın en büyük şansıdır. Bugünkü genç sendikacıların dabaşarı için bu anlayışın peşinden gitmesini tavsiye etmekten kendimi (Tanıtım Bülteninden)