Tartuffe

Molière’in sahte dindarlık ve dinî bağnazlık eleştirisine dair bu oyunu; en çok ses getiren eserlerinden biri, belki de birincisi. Öyle ki ilk temsilinden sonra Katolik Kilisesi ve dinî çevrelerden gelen şiddetli eleştiriler nedeniyle bir sonraki sahnelenmesi ancak beş yıl sonra gerçekleşebilmiş. Hâlbuki eser okunduğunda görülüyor ki Molière, bu eserde doğrudan dini hedef almıyor. Bilakis dini bir geçim vasıtası hâline getiren, ikiyüzlü kişilerin maskesini düşürmeye çalışıyor. Samimi dindarların dürüst kişiliklerini tarif ve tenzih ederek dengeli bir yaklaşım sergiliyor.
Dedikoducu komşular, yenilikleri kabullenmekte zorlanan huysuz ihtiyarlar, gençlik ve dinçliğini kaybedince dine tutunmaya çalışanlar, aldanmaya dünden hazır mağrur kişiler, ataerkil toplumda baba otoritesine boyun eğmek zorunda kalan evlatlar, ailenin ferdi hâline geldiğinden bir parça şımarıklaşan uşaklar kitap boyunca karşılaşacağımız diğer karakterler.
Hiç olmazsa birkaçını sizin de etrafınızda gördüğünüze eminiz. (Tanıtım Bülteninden)