Suskun

Hayatını ailesini mutlu etmeye adamış olan Kemal’in o küçük hayatında emekli olmaktan daha fazla bir hayali olmamıştı. Fabrikada geçirdiği o uzun yılların sona ermesinin verdiği mutlulukla eve dönerken yıllardan beri yürüdüğü o tozlu yollardan son kez geçeceğini tahmin bile edemezdi. Ailesi için attığı her bir adımın ve çabanın kendi felaketini getireceğini düşünemezdi. Her şey bir gecede değişmişti. Daha önce Kemal’in varlığının farkına dahi varmayan Cihan o gece babasının konuşması için yalvarıyordu ancak babasına sus diye bağırışlarından bu yana henüz güneş bile doğmamıştır. Kemal ve ailesinin hayatı bir daha eskisi gibi olmayacaktı. Kemal için hayat artık tek bir pencereden gördüklerinden ibaretti.  (Tanıtım Bülteninden)