Şerabname

Şerabî got, ez nabim feqiyê şêx û mela,Ne dev ji şerabê berdidim, ne jî dibêm îlela,Min dev ji horiyan û cineta baqî berdaye gidî,Bes e, êdî bihewin, min li serê xwe nekin bela شەڕابی گۆت: ئەز نابم فەقیێ شێخ و مەلانە دەڤ ژ شەرابێ بەرددم، نە ژی دبێم ئیللەڵامن دەڤ ژ حۆرییان و جننەتا باقی بەردایە گدیبەسە ئێدی بحەون، من لە سەرێ خوە نەكن بەلا Dîwana mele ne dîwanek çak û lezîz e,Çi helal çi heram! Heyran bizûz bizûz e!Rast e, ya Şerabî her û her şerab e,Îcar heram be jî, şerab ji tirî ye, ezîz e. دیوانە مەلا نە دیوانەك چاك و لەزیزەچ حەلالە چ حەرام! حەیران بزووز بزووزەڕاستە، یا شەڕابی هەر و هەر شەرابەئیجار حەرام بە ژی، شەراب ژ تری یە، ئەزیزە (Tanıtım Bülteninden)