Şanslı Olivia

Güneş batmak üzereydi. Gün batımının garip huzuru her yerde hissediliyordu. Rüzgâr artmıştı. Sahile vuran dalgalara dalıp gitmiştim. Birden sokağın köşesinde o göründü. Çok fazla kilo almıştı. Kilolu olmasına rağmen yüzü sevimliydi. Tüyleri birbirine karışmış ve kirlenmişti. Yürümekte zorlanıyordu. Önce yolda durdu sonra sahile yürüdü. Kumsalda hareketsiz bekledi. Denize baktı. Etrafında dönerek birkaç daire çizdikten sonra kendini kumlara bıraktı. Bir süre patilerine baktıktan sonrada gözlerini kapattı. (Tanıtım Bülteninden)