Kırk Ev Bir Mahalle

Kırk ev bir mahalle hükmüne geçiyordu. Bakkalıyla, manavıyla, kasabıyla, sütçüsüyle, bekçisiyle, çöpçüsüyle, seyyar satıcısıyla, -her mahallede bir tane bulunan delisiyle- … herkes birbirini tanırdı. Birbirinin düğününe iştirak eder, acısı varsa paylaşırdı. 
Akşamüzeri, tabak tabak yemekler, çocukların elinde evden eve taşınırdı. “Komşum yemeğin kokusunu almıştır, tadıversin” diyen, ince düşünceli insanlar yaşardı. (Tanıtım Bülteninden)