Kağnı

Sarı Mehmet’in cenazesini otopsi için kasabaya götürmek de yaşlı annesine düşmüştü. Yol uzuyor, Kağnı gıcırdıyor, kadıncağızın vücudundan hayat emareleri giderek çekiliyordu…
Köylü delikanlının bütün umutları İzmir’de ama her şey Kamyon’dan tam zamanında atlamaya bağlı…
Oturak âlemlerinin gözdesi Gramofon Avrat için ne kanlar döküldü, ne canlar yandı!.. Ama o hayatını Arabacı Hasan’a vakfetti. Oysa bir kere bile gözlerine bakmamıştı…
Arap Hayri ayakkabı boyacılığından tiyatroculuğa terfi etti. Peki, Aktris Adalet’i bu hayattan çekip kurtarabilecek mi?..
İşte şu Duvar özgürlüğü ve bütün umutları ile arasındaki tek engeldi. İhtiyacı olan şey sadece birazcık cesaretti.
İnşaat ustası bir yandan beynini yakan güneş altında çatının kalaslarına çekiç sallıyor, bir yandan aşağıda sırtındaki küfenin ağırlığıyla bacakları titreyen oğlunun sızlanışlarını işitiyordu. Çaresizlik ve güneş, onun aleyhine ittifak etmiş gibiydi. Çekici tutan parmaklarının gevşediğini fark etmedi…
Dava adamı, Fikir Arkadaşı’nın biraz burnu sürtünmeli diye düşünüyordu ta ki ayakları suya değsin… (Tanıtım Bülteninden)