Ilık Sonbahar

Kötü bir çocukluk geçirmedim; hatta bayağı sevilerek büyüdüm. Teyze dediğim annemin kuzenleri, anneannemin dostları, babaannem… Hepsi hayatımda bir şekilde vardı. Bir tek babam yoktu.
Hakkında bildiğim tek şey, iyi bir adam olmadığı ama beni sevdiğiydi. Bu da benim hikâyemin giriş kısmı işte: biraz eksik, biraz tamamlanmış. Ama o gün… o günün bu kadar farklı hissedeceğini hiç tahmin etmemiştim. Sonbaharın ılıklığı camdan içeri sızarken, anneannemin aşağıdan gelen sesi evi doldurdu. Derin bir nefes alıp merdivenlere yöneldim. Sıradan bir sabah sandığım şeyin, aslında hayatımın kırılma anına dönüşeceğini bilmeden. (Tanıtım Bülteninden)