İki Dünya

Türk öykücülüğüne ve düşünce dünyasına yeni fikirler ve boyutlar kazandırarak unutulmaz eserler veren Rasim Özdenören, öykü ve düşüncedeki istikrarlı ve güçlü konumuyla kendinden sonra gelen pek çok yazarı etkiledi. Türkçeyi doğru ve güzel kullanmadaki mahareti, insan ruhunun sırlarına vâkıf olması, gözlemciliği, ayrıntıları yakalamadaki ustalığı, dilde ve muhtevada yerli duruşu her kesimde kabul gördü. Öyküleri; özetlenemez oluşuyla, her defasında yeniyi ve yenilenmeyi yakalamasıyla dikkat çekti. Benliğimizi, bilincimizi tazeleyen, okuyucusunu tekraren kendine çağıran metinler ortaya koydu. Toplumdaki değişmeyi, yabancılaşmayı, uyumsuzluğu, modern çağın insanının dramını ve trajiğini sergilemedeki başarısıyla özgün bir yere sahip oldu. Bu özellikleriyle edebiyat ve düşün dünyamızın bilgesi olarak anıldı. Türk öykücülüğünün ve deneme yazarlığının gelmiş geçmiş en usta kalemlerinden biri olarak temayüz etti.

İki Dünya yazıları, Türkiye’deki Batılılaşma sürecinin ortaya çıkardığı çelişki ve bunalımları, bir uygarlık perspektifinden değerlendirme amacına yöneliktir. Bünyesine uygun bir ‘yenileniş’ fikrine sahipken, kendisine tepeden ve “resmen” dayatılan değişimi özümleyememiş Müslüman bir toplumun çıkmazları, arayışları ve yönelişleri konu edilir. Söz konusu sürecin ortaya çıkardığı yabancılaşma biçimleri yahut çözülme belirtileri karşısında yazar umudunu yitirmez. Bunalımın sebeplerine inmeye çalışır. Sebepleri teşhis gayreti, kendiliğinden sonuçların “problematik” yönünü belirginleştirir.

Batı karşısında eleştirel ve hatta yer yer reddedici tutum takınan Özdenören’in İki Dünya’sı, modernleşme ve İslâmlaşma temayüllerinin ülkemizde açığa çıkardığı ‘Türkiye’nin geleceği’ tartışmasına, insanımızın ortak geçmişi, hafızası ve tarihî birikimi açısından yaklaşan bir kitap...