İçine Çekenler

Çok kısa bir an için yaşlı adamı uyandırıp sigarasının parmağını yakacağı konusunda uyarmayı düşünse de karşı taraftan onu gözleyen gençlerin anlattıkları acımasız adamı hatırlayınca bu fikrinden hızla vazgeçti. Uzanıp adamın parmakları arasındaki izmariti kaparak yere attı ve üzerine bastı. Aynı anda sanki rüzgâr esmeyi, güvercinler uçmayı bırakmışçasına, büyük bir sessizlik kapladı hanı. Evrende sadece Arda, yıpranmış mokaseninin tabanı ve altında ezilirken sönmeye direnen izmaritin ateşi kaldı. O an sonsuzluk kadar uzun, hem de hiç olmamışçasına kısaydı.
 
Ruhlarındaki karanlığı dumana boğan, bazısı savaşan bazısı teslim olan, her nefeste kaygılarını sağaltırken ölüm meleğine nanik yapan, dertlerini sarıp ucunu yakan ve her seferinde içine çekenlerin maceraları.
 
Demokan Atasoy’un sisli puslu hikâyelerinin içinde gezinirken bazen nefesinizi tutacak bazen de derin bir nefes alıp sıradaki maceranın dumanını içinize çekerken bulacaksınız kendinizi. (Tanıtım Bülteninden)