Hayat Meydanı

yağmurdan sonra yaz yağmurdan sonra güneşe koşardıkmasallara tırmanırdı gecelertuzakları bilmezdiksevdik gül kokmak için gelir yazmevsimler de çocuktuyalnızlıktan söz etmezdi rüzgârdenize dalan gözlerimizdidalgaları yorarken büyüdük tahta iskeleye çömelirken akşamkalabalık gülmek yakışır kente anılarher yaz kendiliğinden gelirkalbime dokunarak geçerler yanımdan

sevmek kendine sığmakmışbir çocuğu gözyaşından kucaklasev (Tanıtım Bülteninden)