Hallac-ı Mansur Menakıbnamesi

Şöyle diyordu aşk şehîdi: Çağıran ben miyim, yoksa sen misin?
Benden mi çıkan feryâd, senden mi?
Hallâc-ı Mansûr, Bağdat ve çevresinde yaşamasına rağmen Arap ve İran edebiyatındanziyadeTürkEdebiyatı'nda ele alınmış, sevilmiş ve benimsenmiş, erenler gözdesi bir aşk şehîdidir. Elinizdeki, çevirimetnini okuyacağınız “Hallâc-ı Mansûr Menâkıbnâmesi”nin geniş bir muhite yayılmasındandabuanlaşılmaktadır. Bugün onun “Hakk’ın birliği”yle ilgili düşünceleri ve mirâcındaki manevî tecrübeleriinsanlığa mâlolmuştur.
15. asırda Anadolu’da yaşayan Niyâzî-i Kadîm'in "Hallâc-ı Mansûr Menâkıbnâmesi", Eski TürkiyeTürkçesiyle yazılan ilk manzûm ve tasavvufî eserlerimizden biridir. Bu eser, Attâr'ın Tezkire'sindekiHallâc ile ilgili bilgilerin manzûm bir yorumudur. Menâkıbnâme’ye ayrıca Hallâc araştırmalarına katkıda bulunmak için Abdülkâdir Geylânî, İbrahim Hâs ve Tâhirü'l-Mevlevî Hazretleri’nden üçrisâle daha ilave edilmiştir. Ehlinin bildiği gibi kütüphanelerimizde bu “Kutsal Gönüllü Aşk Şehîdi” hakkında bir kitaplık bilgi ve yorum söz konusudur. Eserin sınırlarını zorlamamak için bu yorumlar verilmemiştir.Nihayet Ene'l-Hak sırrının bir davâ değil bir mânâ ve ilâhî gerçek olduğunu kanıyla yazarak ispat edip gitti Hallâc. Ve dediği bir gerçekti: Görünce Rabbimi gönül gözüyle Sordum: Kimsin ey Sen? Dedi:Senim Ben!
Elinizdeki eser bu aşk şehîdinin ve Ene'l-Hak sırrının bir yorumudur, vesselâm.