Dikkat! Annem Çıkabilir

İlk perdenin sonuna doğruydu. Ben, rolüm gereği sahnenin önündeydim. Birden arkamda bir şeyin düştüğünü, ardından da dekorlardan birkaçının yuvarlandığını duydum. Arkama döndüğümde ne göreyim? Annem yüz üstü yerde yatmıyor mu? İnanamıyordum. Elinde oyun metinleri, burnunun üzerindeki gözlülüğünün üzerinden şaşkınlıkla çevresine bakıyordu. Bana sufle yapacak diye arkadaki kablolara takılıp sahneye düşmüştü.
Çok utanmıştım. Bütün salon kahkahalarla gülüyor, bir yandan da annemi alkışlıyorlardı. (Tanıtım Bülteninden)