Değme Felek: Kadim Kentin Efsanesi - Öyküler

Muammer, bir televizyon programında sazıyla türkülerini icra edecekti. Sıra kendisine gelince, ne söyleyeceğini, eski bestelerini anımsayamadı. Sazının teline dokundu ve ilk kez kendisinin de duyacağı dizeler döküldü dudaklarından:“Bugün benim efkârım var, zârım varDeğme felek, değme telime benimGül yüzlü yârim elden aldırdımDeğme felek, değme telime benim”Bu türkü, Badegül’ünün, aşkının o mavi gözlerinin son pınarlarıydı. (Tanıtım Bülteninden)