Benim Altayım

Hayat bir bulmaca. Karla örtülü patikaların silinip gittiği, evin kapısına dek bir tek ayak izinin düşmediği o uzun, sessiz kışlarda biri yazmaya devam etti. Göçebe Kazak çobanlarının yankılarla dolu yaşamını, Altay Dağları'nın sarp yamaçlarını ve belleğe kazınan o büyüleyici doğayı kelimelere dönüştürdü. Bu kitap, Altay'ın en ücra köşelerinde geçen bir çocukluğun, onurlu ama yoksun gençlik yıllarının ve zamanla dönüşen bir yazarın iç sesiyle şekillenmiş üç bölümden oluşuyor. Kimi zaman bir blog yazısının doğallığıyla, kimi zaman geçmişin kırılgan sesinden süzülen cümlelerle... Ama her zaman sahici, her zaman derinlikli. Altay, yalnızca bir coğrafya değil bu kitapta: Hatıraların, mevsimlerin, yoksulluğun ve doğayla iç içe geçmiş bir yaşamın dokusunda saklı bir yurt. Bu sayfalarda insanın içine işleyen bir soğuk, hatıralardan sızan bir sıcaklık ama en çok da yazarak hayata tutunmanın izi var. (Tanıtım Bülteninden)