Ayın Ondördünde Ay Işığı

Bir efsunla gecede, ay ışığında yalnız
Bir ben, bir de yolunu kaybeden bir yıldızYüzünü gösteriyor, mutlu gibi dolunay
Dibi yok gökler, öteye doğru, bilinmez uzayÖylesine giderim, eşya benimle gider
Yıldız yalnızlığıma bilmeden eşlik ederUzaktan gelen sesler ürkütücü, yabancı
Ufukta kıpırdayan gölgeler de yalancıYolcu yok, yollar karla kaplı gibi duyarsız
Öteler uzak, eşya suskun, dalgın, umarsızBir kıpırtı hissetsem aniden irkilirim
Gecenin gizemini çok yakından bilirimGönül dert etme diyor, olmasa da âşina
Bir yıldızla yoldaşsın, değilsin bir başınaDersin; bir ses, bir nefes yahut bir kuş şarkısı
Ya bir canân selâmı ya bir dostun bakışıUzaklarda ağaçlar ve sıradağlar saf saf
Gecenin bu saati, ne güzel bir fotoğrafDolunay gecesinde, ay ışığında yalnız
Böylece sürüp gitsin bu gece, bırakınız (Tanıtım Bülteninden)