Aya Güne Gölgeye

Ey güzel dost yerin arif olana

Yıkılır kaleler sur senin midir?

Ne bir makam kalır ne de bir mevkiin

Her daim kendin ol kur senin midir?

Gel otur dizine kâmil olanın

Bir tas suyla selam yolda gelenin

Edep erkân gerek özün bulanın

Arifler katında sır senin midir?

Ham meyvedir dile gelmez acıdır

Cahil başta durmaz irfan tacıdır

Hak’tır yazar yazgı kalem ucudur

İnsanın yüzünde ar senin midir?

Bir dostun elinde diken arama

Merhem borç eyleyip sürme yarama

Akın Kâbe olsun varsa karama

Sinemin üstünde har senin midir?

Lütfeyle sultanım engin gönlünden

Şimdi muhabbetin çalsın telinden

Savrulsun küllerim aşkın yelinden

Fuat’ın gönlünde yâr senin midir?

(Tanıtım Bülteninden)