Ankara Garı

... düş zamanıydı Ankara Zonguldak treninde keder bulaştı sesime Türkçe götürdüm şiir getirdim bir zaman ... Seksenlerin ikici yarısıydı, ülke baştanbaşa acı yüklüydü; bense terk edilmiştim, yalnızdım, mutsuzdum, kederden geberiyor(d)um. Yolculuğum Ankara Garı'ndan başlıyor, Türkçe götürüp şiir getiriyordum Ilgaz Dağları'ndan. Kederi şiire dönüştürüyordum. 'kan zamanı' geldi sonra, acı da keder de ... öylece kalakaldı ciğerimizde. Şiir öylece kalakaldı yüreğimizde. Nusret Gürgöz (Tanıtım Bülteninden)