Absürt: Dijitalde Kaybolmuş Hayatlar

Sesin geldiği odadaki açık kalmış ışığı koridora loş bir aydınlık vermişti kalkıp o sese doğru mayışık bir şeklide yürüyüp içimdeki acabayla yüzleşmekti beklide tek gayem, Koridorun sonuna vardığım ve karşımdaki odanın kapı koluna tereddütle dokunup açmam içimdeki acabalarla yüzleşmem yine saniyeler sürdü, Karşımda yatağa uzanmış mışıl mışıl uyuyan bir oğlum diğer tarafımda ise silah ve siren sesleri ile gecenin bir yarısı kendini uykusundan etmiş içinde bulunduğu dijital dünyaya kaptırmış diğer oğlum, Kapıyı açmam ve gördüğüm manzaranın şoku ile verdiğim tepkiyi beklide okurken empati yapanlar iyi bilirler, Dilimden uyku sersemliği ile çıkan sözler oğlum napıyorsun bu saate’ saatin gecenin kaçı olduğunun farkında mısın, Sabah okulun var ne zaman yatmayı düşünüyorsun senin elindeki cihazın sana verdiği zevk her neyse bilmiyorum ama önce bizi sonrada bütün apartmanı rahatsız ettiğinin bilincinde olman gerek diyerek verdiğim tepkiye karşı aldığım cevabı aynen aktarıyorum, Baba abartma.! (Tanıtım Bülteninden)