{"product_id":"zamani-gecerken-158892","title":"Zaman'ı Geçerken","description":"\u003cp\u003eÖykünün öyküsü: Zaman’ı Geçerken\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nBir süredir bu platform üzerinden düşüncelerimi, kendi kendime ise hislerimi yazıyorum. “Yazar da bir marka mıdır?” isimli denememde ise, Zaman’ı Geçerken isimli dosyamı paylaşmayı düşündüğümden; ancak bir referans noktası, marka değeri olmayan bir yazarın eser yayınlamasının ne kadar zor olduğundan bahsetmiştim.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nZaman’ı Geçerken yayınlandı. Bu denemeyle de yayınlanma hikayesini anlatmayı deneyeceğim.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nÇocukken en büyük hayalim bir kitabım olmasıydı. Dolayısıyla hep bir şeyler yazıp durdum. Henüz yazmayı bilmiyorken bile, uydurduğum şeyleri anneme yazdırıyordum. Masallar, mesajlar, şiirler, denemeler, ödevler, research proposol’ları, niyet mektupları, proje brief’leri…\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nNe yapıyor olursam olayım, hep bir şeyler yazıyordum. Yani aslında kendimle konuşuyordum.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nOkumak, özellikle kendine karşı bir nebze dürüst olabilen birini okumak sohbet etmek demek benim için. Kendi hızımda birini tanımak, yalnızca yazılı metni değil, metni bir araya getiren unsurları da okumaya çalışmak.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nYazmak ise kendimi okumak demek. Kendime dönüp bakmak, burada ne demek istemişim, neden böyle hissetmişim diye düşünmek demek.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nDolayısıyla drive dosyam farklı başlıkta dosyalarla dolu. Araştırmak istediğim fikirler, okuduğum şeylerden notlar, derinleşmek istediğim konularda ilk aklıma gelenler, hiç düşünmeden ve araştırmadan akışında yazdığım şeyler…\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nÖzellikle zor dönemlerimde akışında yazdığım şeyler artıyor, yalnız kalmakta zorlandığım zamanlar yazarak kendimle daha çok konuşuyorum. Böyle bir dönemde yazdığım dosyaya ise “Zaman’ı Geçerken” başlığını atmıştım. Hayatımda zamanın bir türlü geçmediğini hissettiğim bir dönemde, sanırım zamanı ben geçmek istiyordum. Yazarak bulunduğum andan uzaklaşmak, kendi kendime arkadaşlık ederek daha zamansız hissetmek…\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nBu dosyanın kapandığıını, yeni bir şeyler yazabilmeye geçebileceğimi sonu yazdığımda anladım. Sonu dediğime bakmayın, kitabın sonu bana ortalarda bir yerlerde gelmişti. Sürekli aynı şeyi yazarak, lafı dolandırarak neyi ertelediğimi bu son ortaya çıktığında fark ettim. Ne yazdığımı bile ancak sonu yazınca anladım: Bir yüzleşme öyküsü.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nSpoiler Alert\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nSanırım ne yazdığımı anlayınca değil de, bunun kimle yüzleşme olduğunu anlayınca bu dosya zihnimde tamamlanmış oldu. Kayıpla yüzleşmeye çalıştığımı zannederken kendimle yüzleştiğimi fark edince yani. Kendi zihnimin, kendi zamanımın dışına çıkmaya çalıştığımı zannederken, yalnızca bu ikisini keşfetmekte olduğumu görünce.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nBu yüzden bu kitabın sonu, hatta tamamı Elif’ten Elif’e bir mektup aslında.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nÖyleyse neden bu dosya bir kitaba dönüştü?\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nBilim ve edebiyat arasındaki en temel fark birinin maddeyi, diğerinin insanı ele alması olsa gerek. Bu nedenle dışsal olay örgüleri yerine, içsel gelgitleri takip etmek benim için okumayı sohbet etme haline dönüştüren şey. En bireysel, en içten ve bize özgü hissettiren şey de bu yüzden genelde en evrensel deneyim anlatısı oluyor aslında. Olay ne kadar mikro ve yerel ise, deneyim o kadar evrenselleşiyor. \u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nBenim kendi hislerimi evrensel şekilde anlatmış olmaya dair bir iddiam yok. Aksine, yazdıklarımın kendime bir mektup olduğunu, unutmak isteyeceğim bir zamanı ironik bir şekilde kayda geçtiğimi düşünüyordum.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nTa ki yazdıklarım başka bir Elif’e ulaşana kadar. Elif’in Elif’le yüzleşmesini yazarken, böyle bir şey yaşayacağımı hayal bile edemezdim.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nÇok sevdiğim arkadaşım ve piyano öğretmenim aracılığıyla dosyamı başka bir Elif daha okudu: Elif Doruk. Elif, benim için bir ilham kaynağı, kendi yayınevi olan bir girişimci.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nZaman’ı Geçerken’de Elif’in Elif’le karşılaşmasını yazdığımda, aynı zamanda Elif Doruk’la karşılaşma sahnemi yazdığıma dair hiçbir fikrim yoktu. Elif ile ilk konuştuğum anda, bu ilk kitap yolculuğuna onunla çıkmak istediğimi anladım.\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nYazmak bireysel bir eylem, yayınlamak ise bir takım işi\u003cbr\u003e\n \u003cbr\u003e\nKitabımla ilgili ilk metnimi madem Linkedin’de yazıyorum, bu platforma yönelik bir başlık da atmasam olmaz.\u003c\/p\u003e","brand":"Ange Yayınları","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":47919683076355,"sku":"158892","price":20.04,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0811\/0463\/4115\/files\/0002071169001-1.jpg?v=1775620406","url":"https:\/\/1001-kitap.com\/products\/zamani-gecerken-158892","provider":"1001 Kitap","version":"1.0","type":"link"}